Prace nawiązujące do lektury: Do króla, Fircyk w zalotach, Jagnię i wilcy, Kruk i lis, Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, Monachomachia, Pijaństwo, Powrót posła, Szczur i kot, Żona modna

Dla zabawy i pożytku – dewiza oświecenia

Oświecenie było epoką, w której szczególnie mocno wierzono w potęgę ludzkiego rozumu, możliwość doskonalenia człowieka oraz stopniowego naprawiania społeczeństwa. Filozofowie i pisarze XVIII wieku byli przekonani, że dzięki właściwemu wychowaniu, rozwojowi nauki i upowszechnianiu wiedzy można ograniczyć zacofanie, nietolerancję, przesądy oraz niesprawiedliwość. Literatura nie miała zatem służyć wyłącznie dostarczaniu odbiorcom przeżyć estetycznych. Powinna także wychowywać, pouczać, przedstawiać pożądane wzorce postępowania oraz krytykować ludzkie wady. Jednocześnie twórcy zdawali sobie sprawę, że tekst moralizatorski nie może być nudny, ponieważ nie zainteresuje czytelnika i nie wpłynie na jego zachowanie. Dlatego za jedną z najważniejszych zasad oświeceniowego pisarstwa uznano łączenie nauki z przyjemnością. Dewiza