Prace dla tagu: Dżuma, Inny świat, Medaliony, Wiza

2026-07-13

W jakiej mierze literatura współczesna uzasadnia tezę: „W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę”?

Stwierdzenie, że „w ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę”, pochodzi z zakończenia „Dżumy” Alberta Camusa. Nie wyraża ono naiwnego przekonania o wrodzonej dobroci człowieka. Pisarz nie zaprzecza przecież, że ludzie bywają egoistyczni, tchórzliwi, obojętni na cierpienie, a nawet zdolni do świadomego okrucieństwa. Sugeruje jednak, że w sytuacjach granicznych ujawniają się również odwaga, solidarność, odpowiedzialność i gotowość do niesienia pomocy. Człowiek może ulec złu, ale może też próbować się mu przeciwstawić, nawet jeśli nie ma szans na ostateczne zwycięstwo. Literatura współczesna w dużej mierze uzasadnia myśl Camusa, choć czyni to bez idealizowania ludzkiej natury. Utwory Tadeusza Borowskiego, Zofii

2026-07-13

maturzysta

Prace

Rzeczywistość obozowa w świetle utworów Tadeusza Borowskiego i Gustawa Herlinga-Grudzińskiego

Nazizm i stalinizm stworzyły dwa totalitarne systemy, w których jednostkę podporządkowano państwu oraz bezwzględnie realizowanej ideologii. Pierwszy opierał się przede wszystkim na rasizmie, antysemityzmie, militaryzmie i przekonaniu o nierównej wartości narodów. Drugi dzielił społeczeństwo według kryteriów politycznych i klasowych, uznając rzeczywistych oraz domniemanych przeciwników władzy za wrogów wymagających izolacji. W obu systemach człowiek mógł zostać pozbawiony praw, nazwiska, rodziny i dotychczasowego miejsca w społeczeństwie. Wystarczyło przypisanie go do określonej kategorii: wroga rasowego, politycznego, narodowego albo klasowego. Język ideologii odbierał ofierze indywidualność, przygotowując sprawców do stosowania przemocy. Najbardziej przerażającym urzeczywistnieniem totalitarnego sposobu myślenia stały się niemieckie obozy koncentracyjne i ośrodki zagłady

2026-07-13

maturzysta

Prace

Twórcy „o sobie samych do potomności”. Autobiografizm w literaturze i sztuce

Jan Parandowski w „Alchemii słowa” zauważa, że jednym z podstawowych tworzyw literatury są osobiste doświadczenia autora. Pisarz nie tworzy w całkowitym oderwaniu od własnego życia. Wykorzystuje zapamiętane miejsca, spotkania, uczucia, konflikty, rodzinne tragedie i wydarzenia historyczne. Nawet pozornie nieistotny szczegół może po latach stać się początkiem wiersza, opowiadania albo powieści. Nie znaczy to, że każde dzieło jest wiernym zapisem biografii twórcy. Autor dokonuje wyboru wydarzeń, przekształca je, łączy z fikcją i nadaje im artystyczną formę. Może stworzyć postać podobną do siebie, ale niebędącą jego dokładnym odpowiednikiem. Także podmiotu lirycznego nie wolno automatycznie utożsamiać z poetą. Nawet najbardziej osobiste wyznanie zostaje

2026-07-12

maturzysta

Prace

Wykaż prawdziwość sądu, że przeżycia osobiste pisarza mają wpływ na jego twórczość artystyczną

Twórczość literacka nie powstaje w oderwaniu od życia autora. Pisarz korzysta z wyobraźni, obserwuje innych ludzi, nawiązuje do tradycji i przekształca znane motywy, ale sposób, w jaki przedstawia świat, jest związany również z jego osobistymi doświadczeniami. Przeżyte wydarzenia wpływają na wybór tematyki, język utworu, konstrukcję bohaterów oraz ocenę opisywanej rzeczywistości. Szczególnie wyraźnie widać to w literaturze dotyczącej drugiej wojny światowej oraz represji stosowanych przez nazistowskie Niemcy i Związek Radziecki. Wielu autorów tej literatury nie znało wojny jedynie z relacji innych osób. Sami doświadczyli aresztowania, przesłuchań, obozów koncentracyjnych, łagrów i więzień. Nie oznacza to, że każde dzieło odwołujące się do życia