Prace nawiązujące do lektury: Campo di Fiori, Deszcz jesienny, Dies irae, Hymn do Nirwany, Koniec i początek, Koniec wieku XIX, Kowal, Księga ubogich, Który skrzywdziłeś, Lament, N.N. próbuje przypomnieć sobie słowa modlitwy, Nie wierzę w nic, Ocalony, Potęga smaku, Przesłanie Pana Cogito, Schyłek wieku, Spójrzmy prawdzie w oczy

2026-08-02

maturzysta

Zagubienie i kryzys wartości w liryce Młodej Polski i współczesności

Zagubienie i kryzys wartości w liryce Młodej Polski i współczesności

Literatura szczególnie wyraźnie reaguje na momenty, w których dotychczasowy porządek świata przestaje wydawać się trwały i zrozumiały. Kryzysy historyczne, gwałtowne przemiany społeczne, wojny oraz rozczarowanie wcześniejszymi ideami sprawiają, że człowiek traci pewność co do sensu własnego życia i wartości, którymi powinien się kierować. Takie doświadczenia znalazły ważne miejsce zarówno w liryce Młodej Polski, jak i w poezji współczesnej. Choć twórców obu okresów dzieliły odmienne doświadczenia historyczne, łączyło ich poczucie zagubienia, nieufność wobec gotowych odpowiedzi oraz potrzeba ponownego określenia miejsca człowieka w świecie. Młoda Polska rozwijała się pod koniec XIX i na początku XX wieku. Był to czas załamania wiary w

2026-08-02

maturzysta

Nastroje końca XIX wieku i końca XX wieku – szukanie celu i sensu życia

Praca analizuje literackie obrazy kryzysu światopoglądowego na przełomie XIX i XX wieku. Porównuje młodopolski dekadentyzm z powojennym zagubieniem, wskazując na różnice w przyczynach pesymizmu. Odwołując się do dzieł Tetmajera, Różewicza czy Herberta, autor ukazuje, jak bohaterowie szukają sensu życia poprzez sztukę, bunt lub moralną odpowiedzialność, próbując odnaleźć trwałe wartości w zmieniającym się świecie.

2026-07-13

maturzysta

Poeci Młodej Polski

Poeci Młodej Polski – między dekadentyzmem, buntem a afirmacją życia

Młoda Polska była epoką niezwykle różnorodną. Jej umowne ramy czasowe obejmują lata od około 1890 do 1918 roku. Okres ten nazywano również modernizmem, neoromantyzmem lub fin de siècle’em, czyli „końcem wieku”. Każde z tych określeń eksponuje inny aspekt kultury. Modernizm podkreślał poszukiwanie nowych środków artystycznych, neoromantyzm wskazywał na powrót do indywidualizmu, duchowości i szczególnej roli artysty, natomiast fin de siècle wyrażał poczucie wyczerpania kultury europejskiej. Twórcy Młodej Polski odrzucali pozytywistyczną wiarę w nieustanny postęp, naukę i możliwość stopniowego rozwiązania problemów społecznych. Dostrzegali kryzys dotychczasowych wartości, samotność jednostki, konflikty społeczne oraz duchowe zagubienie człowieka. Inspirowali się między innymi filozofią Arthura Schopenhauera,