Prace nawiązujące do lektury: Nierządem Polska stoi, Pamiętniki, Pan Tadeusz, Pospolite ruszenie, Potop, Trans-Atlantyk, Transakcja wojny chocimskiej, Zbytki polskie, Zemsta

Oblicza sarmatyzmu w literaturze polskiej

Sarmatyzm należy do najważniejszych i najbardziej charakterystycznych zjawisk w historii polskiej kultury. Był światopoglądem, stylem życia oraz zespołem obyczajów polskiej szlachty, szczególnie silnie rozwijającym się od XVI do XVIII wieku. Jego podstawę stanowiło przekonanie, że szlachta polska pochodzi od starożytnego, walecznego ludu Sarmatów. Legendarne pochodzenie miało uzasadniać jej wyjątkowość, odwagę, umiłowanie wolności oraz szczególną pozycję w państwie. Sarmata przedstawiał siebie jako obrońcę ojczyzny, katolicyzmu, tradycji i szlacheckiej swobody. Cenił ziemiański styl życia, gościnność, rodzinę, przywiązanie do własnego majątku oraz gotowość do walki. Sarmatyzm nie był jednak zjawiskiem jednoznacznym. Początkowo sprzyjał kształtowaniu patriotyzmu, poczucia wspólnoty i odpowiedzialności za Rzeczpospolitą. Z czasem