Prace nawiązujące do lektury: Ajudah, Bakczysaraj, Burza, Cisza morska, Czatyrdah, Droga nad przepaścią w Czufut-Kale, Pielgrzym, Stepy akermańskie, Widok gór ze stepów Kozłowa, Żegluga

Różne oblicza bohatera „Sonetów krymskich” Adama Mickiewicza

„Sonety krymskie” Adama Mickiewicza zostały wydane w 1826 roku w Moskwie razem z cyklem nazywanym „Sonetami odeskimi”. Zbiór obejmuje osiemnaście utworów inspirowanych podróżą poety na Krym w 1825 roku. Wędrówka odbywała się podczas przymusowego pobytu Mickiewicza w Rosji, będącego konsekwencją procesu filomatów i filaretów. Biograficzne doświadczenie wygnania stanowi ważny kontekst, ale bohatera sonetów nie należy automatycznie utożsamiać z autorem. Cykl wyraża romantyczną fascynację Orientem, egzotycznym krajobrazem, potęgą gór, morzem, stepem i pamiątkami dawnych kultur. Mickiewicz wprowadza orientalne nazwy, pojęcia oraz porównania związane ze światem islamu. Słownictwo takie jak „Mirza”, „giaur”, „padyszach”, „minaret”, „harem” czy „drogman” nie pełni wyłącznie funkcji ozdobnej.